Anasayfa Kadınlar Program Belgeler Açıklamalar İletişim
Kollektif çalışmanın esasları.

Devrimci mücadelede kolektif çalışma olmazsa olmazımızdır. Kollektif olmayan çalışma bireysel, istikrarsız çalışmadır asla devrimci bir düzeye sıçrayamaz. Devrimci partilerin çalışma tarzı proletaryanın komünal tarzı yani kolektif çalışmadır.
Kollektif faaliyet esas olarak organlı çalışmadır. Organlı çalışma Leninist örgüt ve çalışma tarzının temelidir. Leninist örgüt, merkez komiteden en alt birimlere kadar bütün örgüt birimleri ve bütün militanlar arasında uyumlu, eş güdümlü, birbirlerini besleyen ve denetleyen büyük bir mücadele kolektifidir.
Devrimci partinin üyelik kriterleri organ çalışmasının üzerine oturur. Parti üyesi her militan bir organın üyesidir ve organın verdiği görevleri yapmakla yükümlüdür. Hücreler kolektif faaliyetin yürütüldüğü temel birimlerdir.
Hücre örgütümüzün temel birimi, bulunduğu alanın siyasal merkezi ve yönetim organıdır. Bir anlamda kendi alanının merkez komitesidir ve aynı ilkelere göre çalışır.
Hücreler haftalık toplantı düzeni içinde çalışırlar ve bütün üyeleri toplantılara katılmak zorundadır. Toplantılara katılım, tartışmalara ve kararlara aktif olarak katılım olmalıdır.
Toplantılar ve toplantı düzeni.
Devrimci ilkeler ve kurallar ya işliyor ve devrimci bir çalışma sürüyordur veya kendiliğindenlik ve sıradanlık hakimdir. Bir devrimcinin her saniyesi, yaptığı her iş önemlidir. Toplantılar bu önem sırasının başında gelmektedir. Toplantılar devrimci mücadelemizin kolektif aklını kurduğumuz ve büyüttüğümüz en önemli faaliyetimizdir. Toplantılarımız mücadelemizin beynidir de diyebiliriz.
Toplantılar bu düzenle savaşa hazırlandığımız ve girdiğimiz alanlardır. Bu düzenle savaşıp savaşamayacağımız toplantılarda belli olur. Toplantılarda birçok şeyi kazanabiliriz veya kaybederiz. Yoldaşlaşma toplantılarla başlar, kolektivizmi toplantılarda öğrenir hayata geçiririz. Toplantılar aynı zamanda eğitim alanımızdır ve burada birbirimizden öğreniriz. Eleştiri, öz-eleştiri silahını en etkili toplantılarda kullanır ve keskinleştiririz. Yoldaşlaşma toplantılarda kazanılır. Toplantılarımızda ya düzenden koparız veya düzeni yaşarız. Gerçek bir toplantı bize devrimci bir alan kazandırır. Devrimci bir alan yaratabilirsek düzenle hesaplaşmaya başlamışız demektir.
Toplantılarımız bu düzeyleri yakalayamazsa, angaryaya dönüşür. Giderek anlamını yitirir, toplantı için toplantı yapılmaya başlar. Bu durumda disiplin tavsar, yoldaşlık ilişkileri zayıflar, kolektif faaliyet ölür. Kollektivizmin olmadığı yerde her türlü bireycilik, kariyerizm, şeflik boy verir. Böylesi bir organ devrimin mevzisi olmaktan çıkar, düzenin alanı olur. Kimseyi kazanamaz, kazandığını eğitemez, devrimcileştiremez, yoldaşlık kuramaz. Bu hastalıkları bütüne taşır.
Toplantılar örgütlü politik platformlar olduğu kadar eğitim alanlarımızdır. Toplantılarımızda merkezi olarak belirlenen eğitim programlarının yanı sıra özel alana ilişkin eğitim konuları da işlenir.
Tüm organlar merkezi olarak aşağıdaki gündemle toplanırlar. Organlar veya üyeler gerekli gördüklerinde ek gündemler yaparlar.
1- Politik durum değerlendirmesi.
2- Bilgi alış verişi.
3- Bir önceki toplantıda alınan kararların değerlendirilmesi.
4- Organ çalışmalarının planlanması.
5- Kararlar.
6- Eleştiri, öz-eleştiri
Politik gündem: Tüm örgüt birimlerimiz özel görevler yürütenler dahil en başta politik birimlerdir ve günlük devrimci faaliyet yürütürler. Devrimci faaliyetimizde ortak dil, hedeflerin netliği ve bütünsel mücadele vazgeçilmezdir. Bu herkesin aynı tekerlemeleri tekrarlaması olarak anlaşılmamalı tersine, her militanın kendi tarz ve üslubuyla günün ve dönemin öncelikli ortak hedeflerinde birleşmesi demektir.
Politik gündem genellikle es geçilir veya kural yerine getirilmek için yapılır. Yeterli politik tartışma yapmayan veya yapamayan birim açıktır ki, politik gerilik içindedir veya daha kötüsü, geriliğinin farkında değildir. Politik gündemsizlik devrimci militanlık değil organizatörlük veya idareciliktir. Politik tartışma yapamayan her militan ve organ kendisini bu kıyaslamaya tabi tutarak değerlendirebilir.
Bilgi alış verişi: Bilgi alış verişi üst organdan veya üyelerden gelen talimat ve raporların değerlendirmesiyle başlar. Bilgilendirme gündemi sıradan ne var ne yok sohbeti değildir. Bilgilenme genel ve yerel politik, kültürel, sınıfsal, askeri, mali tüm alanları kapsayan somut bilgilerdir. Sınıf hareketinin her kıpırtıları, sendikalar ve diğer siyasal, demokratik alanlardaki her türlü gelişmeler, fabrika ve işletmeler içi bilgiler ve benzeri bilgiler. Bilgi duydum, öyleymiş, söylüyorlar biçiminde olmaz, gerçek olayların somut bilgisidir. Duyumlar ayrıca belirtilmelidir.
Tüm organların ulusal düzeyde biriktireceği bilgiler devrim mücadelemiz açısından hayati derecede önemli ve gereklidir. Tüm organlarımız ve militanlarımız dönensel olarak ve gerekli gördüğünde anlık raporlar biçiminde tüm bilgileri üst organlara iletmekle görevlidir.
Önceki kararların değerlendirilmesi: Bu gündem maddesini 5. Maddeyle birlikte ele alıyoruz. Toplantılar kolektif tartışmalarla örgütsel, ideolojik, siyasal ve somut eylem kararları almak için yapılır. Bütün organ toplantılarımız mutlaka kararlar alarak sonuçlanmalıdır, karar alınmayan toplantı bir anlamda eksik ve yetersiz bir düzeyin göstergesidir.
Kararlar ve kararların uygulanmasının denetimi devrimciliğimizin mihenk taşıdır. Karar almaya ve uygulamaya başlamak devrimci çalışmaya giriştir. Kararlar alıyor, aldığımız kararları pratiğe geçiriyor ve denetleyebiliyorsak devrimci faaliyet yapıyoruz demektir. Kararlar uygulamak için alınır, aldığımız kararların uygulanma düzeyi bizim devrim karşısındaki ciddiyetimizi gösterir. Kararların denetlenmesi ve değerlendirmesi bize eksiklerimizi gösterir ve eleştiri, öz- eleştiri mekanizmamızı güçlendirir.
Organ çalışmalarının planlanması: Siyasal faaliyetimizin devrimci bir düzey kazanıp kazanamaması organların planlı çalışma düzeyi kazanıp kazanmamasından ölçülebilir. Mücadelemizde günlük beklenmedik gelişmelerle karşılaşabiliriz ve bunlara gereken tavrı koymak bizim görevimizdir. Ancak devrimci faaliyet hiçbir şekilde günlük olayların arkasında sürüklenmek değildir. Devrimci faaliyet ortak bir eksen üzerinden yürüyen kolektif bir faaliyettir. Dönemsel olarak tüm örgüt birimleri aynı hedeflere kilitlenmek ve kendi alanının özgüllükleriyle birlikte merkezi görevlerin dönemsel olarak planlamasını yapmak ve üst organlara iletmek durumundadır.
Planlama yapabilmek için alanın gerçek bir analizine varacak araştırma inceleme ve birimdeki tüm militanların tartışarak sonuçlar çıkarması zorunludur. Bu ortak analizlerin üzerine organlar kendi kararlarıyla 3-6 aylık ve 1yıllık planlar yapar kendilerini bu görevleri başarmak üzere partiye karşı sorumlu kılarlar. Planlama somut ve açık olmalı ve tüm militanların görev ve sorumlulukları net olarak belirtilmelidir.
Rapor mekanizması: Devrimci bir yer altı örgütü kendi iç düzenini kolektif olarak denetlemek zorundadır. Raporlar bu örgütlenmenin kan dolaşımını sağlayan vazgeçilmez araçlardır. Örgüt merkezi olarak, yasa dışı koşullarda hayati önemdeki iç işlerliğini raporlar üzerinden sağlar. Raporlar merkezi faaliyetimizin kolektif denetiminin ve değerlendirilmesinin araçları olduğu gibi aynı zamanda, bütün birimlerin kendi iç denetimleri, kendi çalışmalarının kontrolü ve tartışılması içinde vazgeçilmez araçlardır.
Bütün birimler merkezin belirlediği periyotlarda örgütsel raporlarını istenen kurallara uygun olarak hazırlayıp üst organlara iletmek zorundadır. Birim raporlarında tüm üyelerin kişisel raporları, eleştirileri, önerileri ve değerlendirmeleri yer almak zorundadır.
Eleştiri, öz-eleştiri: Bu düzenle ve düzenin kendi içimizdeki etkileriyle mücadelede en etkili silahımız eleştiri, öz-eleştiridir. Devrimci örgütün en büyük silahı, hiçbir başka araç veya yöntemle yeri doldurulamayacak silahı eleştiri, öz-eleştiridir.
Her hangi bir alan veya organda eleştiri, öz-eleştiri işletilmiyorsa orada tereddütsüz devrimci bir faaliyet yok demektir. Aynı biçimde kişisel ilişkilerde eleştiri, öz-eleştiri işlemiyorsa aramızda devrimci ve yoldaşça ilişkiler kurulmamış demektir. Organ çalışmalarında ve tüm alan çalışmalarında mutlaka ve mutlaka eksikler, yanlış yaklaşımlar ve hatalı kararlar olacaktır. Aynı biçimde kişisel olarak ta bir yığın düzen alışkanlıkları, bireyci, kariyerist, tavırlar ortaya çıkacaktır. Eleştiri silahı uygulanmıyorsa tüm bunlarla uzlaşılıyor veya aynı şey olan idarecilik yürüyordur. Kollektif ve bireysel tüm yaşam ve faaliyetlerde eleştiri, öz-eleştiri dışındaki tüm yöntem ve uygulamalar burjuvazinin ve düzenin yöntemleridir. Rahatlıkla söyleyebiliriz, devrimci eleştiri, öz-eleştirinin olmadığı her yerde düzen alışkanlıkları hüküm sürüyordur.
Türkiye devrimci hareketinde eleştiri, öz-eleştiri geleneği zayıf, olduğu kadarıyla da kötü kullanılmaktadır. Genel olarak, doğruları ve devrimci yöntemleri yerleştirmek çok emek ve çaba ister ama bozmak ve laçkalaştırmak çok kolaydır. Bir kere bozuk başlanıldığında da geriye dönmek çok zordur. Kuruluş faaliyetlerimizde tüm alan ve ilişkilerde devrimci ilkeleri ve değerleri her şeyin üstünde tutacağız.

DEVRİMCİ KOMÜNARLAR PARTİSİ


Anasayfa Kadınlar Program Belgeler Açıklamalar İletişim